Dün hayatımdaki en sıradışı günlerden birini yaşadım. Son 10 yıldır hiç hatırlamadığım bir olay başıma geldi. Evet, biraz tuhaf görünüyor ama dün gece saat 23:00 de uyudum. Tahminimce son 10 yıldır hiç 12 den önce uyumamıştım. Sabah uyandığımda kendime inanamadım :)
Uyku, bildiğimiz gibi tüm memelilerde, kuşlarda ve balıklarda varolduğu bilinen dinlenme halidir. Baya bildiğimiz, cep telefonunu şarj aletine takmakla eş değer durumdadır. Bataryasını dolduramayan ya da eksik dolduran tüm canlılar, problem çıkarmaya, erken kapanmaya olasılık tanırlar.
Bizim cep telefonlarından tek farkımız ise, bu şarj olma hadisesine kısmen karar verebiliyor olmamız. Günde 2 saat uykunun yettiğini, daha fazlasının gereksiz olduğunu iddia eden ve günde 2 saat uyuyan insanlar tanıyorum. 4 saatin en yeterli olduğunu iddia eden kişi sayısı da hiç az değil.
Aslında bilinen ortalam 7-8 saat arasındadır. Bu da toplam ömrümüzün 3/1 ine tekabül eder. Bu uykuda kalınan saatleri azaltarak daha fazla yaşama ihtimali de elbette mevcut... Bu benim de hayallerim arasında yer alıyor. Ne yazık ki, geceye olan tutkum, belki epileptik hassasiyetlerim ve belki de biraz tembelliğimden olsa gerek henüz uyku saatlerimi 2 ya da 4 saatin yakınına bile getirebilmiş değilim.
Geçenlerde, bir psikolog arkadaşım, uyku düzeni ile alakalı kendimi çok iyi hissetmemi sağlayacak bir araştırmayı detaylıca anlattı.
Araştırmaya göre, uyku düzeni fizyolojik bir olaymış ve insanın doğuştan getirdiği özelliklerinden biriymiş. Bu doğrultuda 2 tarz insan tipi mevcutmuş.
1) Baykuş İnsan Modelleri : Bu insanlar geceleri geç yatıp, sabahları geç kalkan kişiler. En verimli oldukları saatler gece 1-3 arası. İş ya da başka nedenlerden dolayı sabah erken kalksalar bile bundan mutsuzluk duyuyorlarmış.
2) Tavuk İnsan Modelleri : Bu insanlar sabah güneş doğuşu ile uyanan ve akşam erkenden uyuyan kişilerden oluşuyor. En verimli oldukları saatler sabah 6-8 arası. Herhangi bir nedenden ötürü ( bekçilik, nöbetçilik ) gece çalışmak zorunda kalırlarsa uzun dönemli, depresyona bile girebiliyorlarmış.
Bu araştırma beni çok rahatlattı. Ben neden gece çalışmayı çok seviyorum düşünceleri içerisinde yıllarca kendi kendimi yemiştim. Hiç bir zaman saatsiz, birkaç alarmsız uyanamadım. Hatta bazı uyanamamalarım ( başka bir yazıda anlatırım ) fıkra kadar komiktir. Kulağının dibinde davul çalsan uyanmaz sözünü ciddi bir şekilde onlarca kişiye ispat etmiş biri olarak, bu durumu da paylaşmak istedim.
Son olarak sigarayı bıraktığımdan beri nedense bende tavuk gibi güneş doğmadan uyanmaya başladım. Güneşin doğuşunu izlemek mükemmel bir şey diyorum ve baykuşluğun da tavukluğun da kendine göre ciddi boyutta güzellikleri olduğunu düşünüyorum.
 |
 |
 |
