Korkak ve ürkekti,
Büyük hayalleri ve günlük endişeleri yoktu,
Her gün düzenli olarak yemeğini yer,
Etrafta dolaşır, arkadaşları ile sohbet ederdi,
Çilli, kümeste yaşayan, özgürlüğe aşık bir tavuktu...
Ormanın kıyısında,
İnsanlar ile ağaçların kucaklaştığı bir mekanda,
Geniş bir aile içinde yaşıyordu,
Ufacık ağzı, tatlı bir siması vardı,
Geceleri erkenden uyur, karanlıktan korkardı,
Çünkü geceleri etrafta canavarlar,
Kana susamış tilkiler vardı...
Uzun süren bir kuluçka döneminden sonra,
Bir gün, beklenen oldu,
Altındaki yumurta yavaştan çıtırdadı,
Çilli' nin, heyecan dolu bakışları arasında,
Minik bir yavru, başını yumurtadan çıkardı
Sevgi dolu bir yürekle, annesiyle tanıştı...
Gagası minicik, tüyleri güneş sarısıydı,
Boynu eğri, gözleri kapalıydı.
Annesinin gözleri parlarken,
Kanatlarını şefkatle açtı,
Kendisine verilen bu sevimli hediyeye,
Sanki hiç ayrılmayacakmış gibi sarıldı...
Bir kaç defa,
Güneş doğudan doğup, batıdan battı,
Minik yavru artık sevimli bir civcivdi,
Ufacık kanatlarını çırpıştırıyor,
Annesini nereye giderse gitsin,
Paytak adımlarıyla onu takip ediyordu...
Çilli kan, minik civciv candı,
Aralarındaki sevgi sanki koca bir dağ,
Ya da yüzyıllardır yaşayan bir çınardı,
Hani bizim aşk dediğimiz şey varya,
Onların tutkusundan, artakalandı...
Gece kasvetli, hava dumanlıydı,
Kümeste bir feryat, bir panik vardı.
Hain bir tilki gelmiş,
Canlarına kastederek, kapılarına dayanmıştı.
İki telli kapı, çok geçmeden kırıldı,
Gerisi feryat, gerisi figandı...
Çilli, şaşkın ve ağlamaklıydı,
Karanlıkta yavrusunu kaybetmiş,
Bir türlü bulamamıştı.
Gözleri ilerde bir noktaya takıldı,
Sanki vefasız bir bıçakla,
Göğsü yarılmış gibi nefessiz kaldı...
Minik yavrusu, koşup uçamadığı için,
Herkes tarafından itilip, kakılmış,
Tilkiyle karşı karşıya kalmıştı,
Ölüm ile yaşamın arasında,
O sevimli ve saf bakışlarıyla,
Sanki minicik bir ayrıntıydı...
Çilli' nin yüreği ağzına dayandı,
Var gücüyle koşup, yavrusunun önüne geçti,
Gözleri keskin, bakışları karaydı.
Daha fazla düşünmedi,
Umutsuz ama kararlı bir sıçrayışla,
Tilkinin üzerine atladı...
Bir kaç acı darbeden sonra,
Soluğu kesildi, gözleri karardı,
Son bir kez çırpınıp, hareketsiz kalırken,
Yavrusunu hayata,
Kendini ölümün kollarına bırakmıştı...
Çilli kan, minik civciv candı,
Yaşamları, çocuklara anlatılacak bir masal,
Ya da gözleri dolduran, koca bir yalandı,
Hani bizim cesaret dediğimiz şey varya,
Çilli' nin parçalanmış vücudundan kalan,
Toza topraga bulanmış ufak bir parçaydı...
